Beleggen in diamanten

Hoewel ook gekleurde edelstenen zoals b.v. smaragden, robijnen en saffieren, die alle drie voornamelijk aluminiumoxide bevatten, wel eens als belegging aangewend worden, is het toch de uit zuivere koolstof bestaande diamanten die hier de hoofdrol speelt.

Diamanten

Diamant wordt beoordeeld op basis van volgende criteria :

- Het gewicht, dat uitgedrukt wordt in karaat en punten. Eén karaat is 0,2 g en één punt is één honderdste van een karaat. Daar grote stenen duidelijk zeldzamer zijn dan kleine, is de prijs van één grote diamant normaal duurder dan de gezamenlijke prijs van verschillende kleinere die samen evenveel wegen als die ene grote diamant. Of met een voorbeeld : een diamant die twee karaat weegt zal meer kosten dan twee diamanten van eenzelfde kwaliteit maar die elk maar één karaat wegen.

Voor beleggingsdoeleinden mag je uitsluitend diamanten van minstens één karaat kopen.

- De kleur, die bepaald wordt volgens een schaal die loopt van verblindend wit tot gekleurd. Naar gelang de gebruikte schaal wordt de topkwaliteit aangeduid met Exceptional white +, D, River. Het bepalen van deze kleur is een erg moeilijke zaak en kan aanleiding geven tot heel wat discussies tussen koper en verkoper.

- De zuiverheid, waarbij eventuele onzuiverheden via vergroting met een factor tien opgespoord worden. De diamant wordt dan omschreven met termen als IF (Internally flawless), VVS1 (Very very smalt inclusions) enz.

- De kwaliteit en de vorm van het slijpsel. Diamant verkrijgt immers maar zijn magische schittering na het slijpen en daarbij kan meer dan de helft van het gewicht verloren gaan. De meest voorkomende slijpvorm is de ronde briljant die 57 facetten (= vlakken) heeft. Andere slijpvormen zijn b.v. de pendeloque, de marquise enz.

Om alle discussies tussen koper en verkoper over de kwaliteit van de diamant uit te sluiten, is men overgegaan tot het creëren van certificaten waarin bovenvermelde criteria door specialisten vastgelegd worden. Niet om het even welk certificaat kan echter als volledig betrouwbaar omschreven worden. Als belegger doe je er goed aan enkel certificaten van ofwel het Gemmological Institute of America (GIA), ofwel de Antwerpse Hoge Raad voor Diamant (HRD) te aanvaarden. Teneinde misbruiken te voorkomen, wordt de diamant samen met het op microfiche vastgelegde certificaat verzegeld.

Hoewel je mag aannemen dat diamanten over een zeer lange termijn ongetwijfeld in waarde zal stijgen, lijkt een belegging in diamant op dit ogenblik zeker niet aangewezen. De laatste (en eigenlijk enige) ‘boom’ in de markt dateert van de tweede helft van de jaren zeventig : ingevolge de steigerende inflatie verschoven vele beleggers toen hun beleggingen van de financiële naar de reële sfeer en ontstond er ook een ware ‘diamantrage’, die de prijzen tot exorbitante niveaus omhoogdreef. In 1980 lagen de diamantprijzen vijf a zes maal zo hoog als in 1973. Maar de ontnuchtering volgde vrij snel. In 1982 lagen de prijzen nog slechts op een derde tot de helft van de topniveaus en sedertdien evolueren ze op een vrij vlakke manier.

Je mag geredelijk aannemen dat een nieuwe periode van extreme inflatieniveaus en negatieve reële rente nodig zal zijn om de koers van diamant weer omhoog te stuwen.


Lees meer over Diamanten.